5. De kunst van het niet weten en de getuige positie

De kunst van het niet weten kan gedefinieerd worden als zijnde een verschuiving van gevangen zijn in verlangens en weerstanden, waarbij gedachten in de vorm van overtuigingen, meningen en oordelen werkelijkheid en gedrag bepalen en toekomst en verleden de agenda, naar getuige zijn van dat hele circus. Dat gevangen zijn, is een staat van onwetendheid die zorgt voor onzekerheid, conflict, pretenties en gelatenheid. Het ego houdt zichzelf hiermee in stand en is daarvoor aangewezen op de daarvoor beschikbare kennis en ervaring. Om deze kennis en ervaring te kunnen gebruiken moet de wereld hetzelfde blijven. In een wereld die voortdurend aan verandering onderhevig is, leidt dat tot starheid en hechting

De bereidheid het niet te weten is de opening naar de getuige positie. De getuige stroomt met de verandering mee en doet wat er te doen staat met betrekking tot die verandering. Acties zijn moeiteloos en resultaten ontwikkelen zich zoals bedoeld. Door wie bedoeld? Dat is een vraag van het ego, voor de getuige is er alleen de constatering van wat is.

Willem

N.B. Het volgende inzicht gaat over verandering en overgave.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*